III. Het land en zijn grenzen

De Schrift bevat verschillende beschrijvingen van het beloofde land. Genesis 15:18 noemt een gebied tussen de rivier van Egypte en de Eufraat. Andere teksten geven nadere grensbeschrijvingen. Ezechiël 47:13–21 beschrijft de grenzen van het land dat in zijn toekomstbeeld onder de stammen wordt verdeeld. Die teksten mogen niet achteloos tot één moderne landkaart worden samengevoegd. Sommige plaatsen en grenzen zijn niet met zekerheid aan hedendaagse geografische lijnen te koppelen. De grenzen in Ezechiël beschrijven bovendien niet vanzelfsprekend de volledige omvang van ieder eerder genoemd beloofd gebied. Dit Manifest bevestigt de schriftuurlijke landbelofte en noemt de relevante grensbeschrijvingen. Het legt geen betwiste moderne grens vast waar nader onderzoek nodig blijft. Genesis 15:18 en Ezechiël 47:13–21 worden daarom afzonderlijk behandeld. Bij de grenzen is terughoudendheid geen gebrek aan overtuiging, maar een eis van nauwkeurigheid. Genesis 15:18 en Ezechiël 47 geven niet eenvoudig dezelfde soort beschrijving. Het eerste noemt de omvang van een belofte; het tweede werkt een landindeling uit met stammen, een heilige strook en een stad. Het Manifest onderzoekt daarnaast of de ordeningsbeginselen van Ezechiël 48 kunnen worden toegepast op het ruimere gebied van de belofte aan Abraham. Dat is een gevolgtrekking uit de samenhang van de geschriften, geen rechtstreeks vastgestelde geografische indeling. De bijlage licht de verschillende gebiedsbeschrijvingen en de bijbehorende onzekerheden afzonderlijk toe. Een voorstel voor een noordgrens tot aan de Zwarte Zee kan niet als bewezen schriftuurlijke grens worden gepresenteerd. Waar oude plaatsnamen omstreden zijn, behoort onderzoek door deskundigen verder te gaan. Het Manifest hoeft geen kaart te verheffen tot Gods woord.