De belofte van vrede

Jesaja 2:2–4 staat aan het begin van dit Manifest omdat het de bestemming van het Koninkrijk laat zien: de volkeren zoeken onderricht bij de Ene, Hij spreekt recht en oorlog maakt plaats voor vrede.

Jesaja 2:2–4

2:2 Geschieden zal het later in de dagen: wélgegrond zal wezen de berg met het huis van de Ene als het hoofd van de bergen; verheffen zal hij zich boven de heuvels, en toestromen zullen tot hem alle volkeren;

2:3 gaan zullen gemeenschappen vele en zeggen zullen ze: gaat mee, klimmen wij op naar de berg van de Ene, naar het huis van de God van Jakob; dat hij ons zal onderrichten aangaande zijn wegen en wij zullen gaan over zijn paden!- want van Sion zal het onderricht uitgaan, het spreken van de Ene uit Jeruzalem.

2:4 Richten zal hij tussen de volkeren, vonnis vellen voor gemeenschappen vele; smeden zullen ze hun zwaarden tot ploegscharen, hun speren tot snoeimessen; niet meer opheffen zal volk tegen volk een zwaard, ze zullen de oorlog niet langer leren.

Die belofte is geen oproep om met geweld een menselijk rijk te vestigen. Het is een beeld van de wereld waarin Gods recht wordt gezocht en mensen hun wapens niet langer tegen elkaar gebruiken.