I. De Ene is Koning

Het hoogste gezag in het Groot-Koninkrijk behoort niet aan een mens, een volk of een instelling, maar aan de Ene. Hij is de Koning en de hoogste Rechter. Menselijke bestuurders kunnen slechts dienen binnen de grenzen van Zijn woord. Jezus vat in Marcus 12:28–34 de eerste en grootste geboden samen: God liefhebben met heel het hart, de ziel, het verstand en de kracht, en de naaste liefhebben als zichzelf. De schriftgeleerde bevestigt dat de Ene één is en dat liefde groter is dan brandoffers en rookoffers.

Marcus 12:28–34

12:28 Dan komt een van de schriftgeleerden naderbij;

hij heeft hen samen horen zoeken en beseft dat hij hun fraai zijn oordeel heeft gegeven; hij stelt hem de vraag: welk gebod is het eerste van alle?

12:29 Jezus oordeelt: het eerste is ‘hoor, Israël, de Heer is onze God, de Heer is één;

12:30 liefhebben zul je de Heer, je God, uit heel je hart, uit heel je ziel, uit heel je verstand en uit heel je kracht’ (Deut. 6,4-5)!

12:31 Tweede is dit: ‘liefhebben zul je je naaste als jezelf’ (Lev. 19,18)!- een ander gebod, groter dan deze, is er niet!

12:32 De schriftgeleerde zegt tot hem: fraai, leermeester!- het is wáár wat u zegt, dat hij Een is en dat er geen andere is buiten Hem;

12:33 en dat hem liefhebben uit heel je hart, uit heel je begrip en uit heel je kracht, en de naaste liefhebben als jezelf groter overvloed is dan alle brandoffers en rookoffers!

12:34 Jezus ziet aan hoe verstandig hij oordeelt, en zegt tot hem: je bent niet ver van het koninkrijk Gods! Toen heeft niemand het meer gewaagd hem een vraag te stellen.

Jesaja 2:2–4 laat zien dat de volkeren naar Gods onderricht zullen komen en dat Hij hun geschillen zal beslechten. Deuteronomium 1:16–17 leert dat het recht aan God behoort. Qur’an 4:58 draagt op rechtvaardig te oordelen; Qur’an 5:44–48 verbindt het oordeel aan hetgeen God heeft geopenbaard. Een mens die Gods woord getrouw toepast, kan dienen als uitvoerder van Gods recht. Zijn eigen oordeel wordt daarmee niet onfeilbaar. Ook de oprechte gelovige kan zich vergissen. Daarom moeten besluiten aan de openbaring kunnen worden getoetst; geen uitlegger of oude overlevering mag boven Gods woord worden geplaatst. Het woord ‘koning’ betekent hier meer dan een eretitel. Als God Koning is, mag geen bestuurder Zijn woord vervangen door persoonlijke voorkeur, groepsbelang of het gezag van een eerdere uitlegger. De bestuurder dient het recht; hij is niet de bron ervan.

Dat vraagt ook bescheidenheid. Een oprecht gelovige rechter kan een tekst verkeerd begrijpen. Zijn uitspraak wordt niet onfeilbaar doordat hij in God gelooft. De toetsing van zijn oordeel aan Gods woord moet mogelijk blijven.